'Wat Proust wil begrijpen of zelfs grijpen, is de wereld die hem omgeeft; wat hij wil leren kennen zijn de personen, plaatsen en voorwerpen die zijn belangstelling wekken, en die hij aan een diepgaand onderzoek wil onderwerpen. Maar wat hem frustreert is dat de betekenis van personen of voorwerpen hem ontsnapt, precies op het moment dat hij er greep op denkt te krijgen. Blijkbaar hebben personen en dingen een betekeniskern, een essentie die zich lijkt te verwijderen of verplaatsen als hij ze probeert eigen te maken. (...) Proust wil de wereld begrijpen in de meest concrete betekenis van ‘grijpen’,’pakken’, ‘in bezit nemen’. (...) Zich bewust worden van iets is voor Proust een jacht waarin hij het mentale beeld gebruikt als een net waarin hij persoon of ding kan vangen en vervolgens opsluiten'. (Maarten van Buuren)

Moment

Wanneer je alles hebt gehad

de klok naar twaalf wijst,

wanneer je levensschilderij

zoetjes wordt ingelijst.

Dan voel je in je vaak de drang

die prent eens te bekijken,

vind je daarin ook terug

van wat je wou bereiken?

Toen het vel nog blanco was

was je verwachting hoog

(...)

je moest vooruit; na elke dag

wachtte een nieuwe morgen

(...)

vooruit, vooruit, het leven lonkte

(...)

maar in je haast vergat je soms

het kleine te bekijken

omdat je over alles heen

veel verder nog wou reiken.

De kleuren liepen dan door elkaar heen

ze werden grauw en grijs;

(...)

Toch zag je telkens weer die flits

die 't evenwicht herstelde.

(...)

Je bleef verlangen (...), fel zoeken

tot je overrompeld werd met -dat-

Momenten waren het en toch:

al duurden ze maar even.

Zij waren het die mij als mens

de kleur gaf aan mijn leven.

Leentje Dekkers - de Bruijn

(Beet!en dan pas kijken en het nog niet weten)